1- نباید در انتخابات مجلس هشتم شرکت کرد. این اعتقادی است که از روز اول اعلام نتایج بررسی صلاحیت­ها توسط هیات­های اجرایی منتخب وزارت کشور داشته­ام. اصلی ترین استدلال من در اثبات این نظر نیز این بوده که اکثریت قریب به اتفاق کاندیداهایی که در نهایت قرار است به عنوان نامزدهای اصلاح­طلب در انتخابات مجلس هشتم شرکت کنند، با معیارهای حداقلی شخصی من درباره اصلاح­طلبی نیز سازگاری ندارند. نگاهی کوتاه به اسامی حاضر در فهرست ائتلاف اصلاح­طلبان این مسئله را به روشنی هرچه تمامتر اثبات می­کند.

از سوی دیگر از آغاز معتقد بودم اقتدارگرایان پروژه­ای دو مرحله­ای برای ممانعت از ورود اصلاح­طلبان به مجلس دارند. مرحله اول این پروژه که شامل ردصلاحیت فله­ای و تاییدصلاحیت قطره چکانی بود با هدف حذف کاندیداهای طیف پیشروی اصلاحات و تایید ذره­ای برخی داوطلبان موسوم به اصلاح­طلب که خطری را متوجه برنامه­ها و سیاست­های اقتدارگرایان نمی­سازند، اجرایی شد تا این جریان برای شرکت در انتخابات و ارائه لیست مردد شود و در نهایت برای جلوگیری از تفرقه درونی اقدام به شرکت در انتخابات کند.

به این صورت هم اصلاح­طلبان امتحان پس داده از حضور در انتخابات محروم می­شوند و هم کلیت این جریان با توجه به انتظاری که از آنها می­رفت (و مشخص شد که انتظار صحیحی هم بود) با پیشه نمودن انواع و اقسام ملاحظات و مصلحت سنجی­ها، بر طبل شرکت در انتخابات می­کوبد و بدین شکل، آنچه کانون قدرت از آن هراس دارد یعنی تحریم انتخابات توسط نیروهای درون نظام هم شکل عملی به خود نخواهد گرفت.

مرحله دوم پروژه اما در هنگام شمارش آرا اجرایی می­شود که در آنجا به علت یکدستی نهادهای اجرایی و نظارتی، آرای درصد عمده­ای از کاندیداهای اصلاح­طلب که رای اکثریت مردم حوزه انتخابیه خود را به دست آورده­اند، به راحتی هرچه تمامتر خوانده نمی­شود تا این جریان هرگز نتواند از فراکسیونی که از نظر کیفی و کمی می­توان از آن به عنوان اقلیتی قدرتمند در مجلس آینده ذکر کرد، برخوردار باشد. مشابه این تاکتیک در انتخابات اخیر شوراها توسط اقتدارگرایان استفاده شد و البته جواب نیز داد.

2- از هنگامی که نظریه تحریم انتخابات مجلس هشتم را مطرح کردم و البته از مدت­ها پیش از آن (به طور خاص از زمانی که شروع به وبلاگ­نویسی کردم)، شاهد طرح مسائل و مباحث متعددی درباره خودم بودم که البته از بسیاری لحاظ مسبوق به سابقه بودند.

این واکنش­ها عمدتا از جانب دو جریان مطرح می­شد؛ جریان اول آن دسته از افرادی هستند که کانهو قاضی مرتضوی ذره بین به دست گرفته­اند و بوی خاک را در جستجوی ریزترین نکته­ای که بتوانند در برخی مکان­ها از آن علیه بنده استفاده نمایند، زیرورو می­کنند. این دسته را به دلیل بی­اهمیتی به خودشان واگذارده­ام.

دسته دوم اما دوستانی بودند که از سر لطف و رفاقت، جامه نقد منصفانه به تن کرده و به ذکر مواردی که از نظر ایشان در تحلیل­های من لحاظ نشده بود، پرداختند. بی هیچ تعارفی اذعان دارم آنچه امروز بدان رسیده­ام تا حد فراوانی مرهون و مدیون این رفیقان شفیق است.

3- مصطفی تاج­زاده، رئیس ستاد انتخابات جبهه مشارکت، چند روز پیش در جمعی در پاسخ به این پرسش که در صورت بروز اختلافات جدی درون تشکیلاتی در یک حزب سیاسی بر سر موضعی کلیدی، تکلیف بیان نظرات متفاوت و گاه متناقض اعضای آن چگونه است؟ تصریح کرد که اظهارنظر در این موارد کاملا آزاد است اما زمانی که تصمیم نهایی تشکیلات اتخاذ شد، تمام اعضاء موظف به تبعیت از آن و یا حداقل دوری از هرگونه فعالیت تبلیغاتی و سیاسی علیه آن هستند. این اظهارنظر صریح او پاسخی قاطعانه و پایانی صریح بود بر خودشیرینانی که تنها راه اثبات خویش را در نفی دیگران می­بینند.

از سوی دیگر به خاطر می­آورم در ایام جانکاه پس از انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری، دکتر علیرضا علوی­تبار که از اعضای کلیدی شورای سیاست گذاری ستاد انتخاباتی دکتر معین بود، در یکی دیگر از مجامعی که ذکرش رفت برای نخستین بار اذعان کرد که قاطعانه با شرکت در انتخابات مخالف بوده اما پس از آنکه مشاهده کرده تمامی یارانش به حضور در انتخابات اصرار دارند، او نیز به تبع جمع یاران بر این روال عمل کرده است.

4- با توجه به مسائلی که ذکر شد و درحالیکه کماکان تمام استدلالات منطقیم بر لزوم تحریم انتخابات قرار دارند؛ ضمن تاکید مجدد بر نقدهای ساختاری که به عملکرد ستاد ائتلاف اصلاح­طلبان و مجموعه این جریان در انتخابات مجلس هشتم وارد می­دانم و نیز اعلام خطر نسبت به استحاله درونی جنبش اصلاح­طلبی ملت ایران به دست منافقانی که جامه اصلاح­طلبی به ریا بر تن کرده­اند از یک سو و ناکاربلدانی که اگرچه نیت خیر دارند اما در این مسیر دشوار، حقیقت را فدای مصلحت سنجی­های نابه­جای خود نموده­اند از سوی دیگر و در عین اطمینان از بیهوده بودن تلاش­ها برای برخورداری از اکثریت مجلس هشتم، حال که مجموعه اصلاح­طلبان و به خصوص احزابی مانند جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب و نیز اکثر دوستان وبلاگ نویس و روزنامه نگارم اگرچه با اکراه و درد اما به ناچار قصد شرکت در انتخابات پیش رو را دارند، به عنوان فردی که علیرغم نقدهای موجود، خود را به هر حال متعلق به جنبش اصلاحات و جزئی از آن می­دانم، حمایت خود از ائتلاف اصلاح­طلبان در انتخابات مجلس هشتم را اعلام کرده و از این پس به سان تمام انتخابات گذشته از دوستان، آشنایان و نزدیکان خود درخواست می­کنم تا در انتخابات 24 اسفند شرکت کرده و به فهرست ائتلاف اصلاح­طلبان رای دهند. اما درعین­حال تاکید می­کنم این تغییر تفکر به معنی بازگشت از نگاهی که به انتخابات پیش رو دارم و ارائه چک سفید امضا به اصلاح­طلبانی که این روزها تنها خاطره­ای نوستالژیک از این نام را یدک می­کشند، نیست.

کما اینکه این برای نخستین بار خواهد بود که هیچ نقدی را به تحریمیان انتخابات وارد نمی­دانم.

مرتبط:

من رای می دهم - کریم ارغنده پور

بیانیه تحلیلی جبهه مشارکت درباره دلایل شرکت در انتخابات ناعادلانه مجلس هشتم

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی: تنها برای مقابله با اقتدارگرایان در انتخابات شرکت می کنیم

معرفی کاندیداهای ائتلاف اصلاح طلبان تهران

کاندیداهای مورد حمایت ائتلاف اصلاح طلبان در سراسر کشور

حمایت هنرمندان و سینماگران برجسته کشور از نامزدهای اصلاح طلبان

نشست پرسش و پاسخ وبلاگ نویسان با کاندیداهای اصلاح طلب

به احترام خرد جمعی - مصطفی رسته مقدم